Hayatta istediğimiz şeyler; çalışmak istediğimiz iş, görüşmek istediğimiz insan, arkadaşlık yapmak istediğimiz kişi gibi konularda ne kadar baskı altında hissettiğimizin farkında mıyız?Bunların hiçbirinin farkında olmadığımız, farkında olsak da göz ardı ettiğimiz bir yaşam yaşıyoruz. Ya da bazen biliyoruz da sadece karşımızdaki kişi üzülmesin veya iş ile ilgili bazı mecburiyetlerden dolayı yapacağımız aksiyon planlarında bir kısıtlamaya gidiyoruz. Fakat her kim ve her ne olursa istemeden yaptığımız eylemlerin bizim daha çok canımızı yaktığını veya sıkıntıya soktuğunun farkında olmuyoruz.
Sende hep başkalarını kırmayayım diye düşünerek bir yaşam sürerken kırılan hep kendin olmadın mı? Bazen yalnız kalmamak, bazen parasız kalmamak bazen ailen ile kötü olamamak onların onayını almak için kendinden ne kadar taviz verdin bir düşünsene. Hayatının altının üstünden daha iyi olup olmadığını bilemezsin derken belki de kast edilen şey budur. Kendin olmayı seçmek için neleri göze aldığın nelerden vazgeçtiğin hangi bedelleri ödediğin ve hangi insanları feda ettiğin…
Biz her ne kadar tüm pratiklerimizi yalnız yapsak da yalnız yaşayabilen varlıklar değilizdir.
Nasıl bir çiçek güneşe toprağa ve daha nicelerine ihtiyaç duyuyorsa insan da yaşamak için başka inşalara ihtiyaç duyar. Fakat ihtiyaçlarının karşılanmasını sadece etrafındaki insanlarla sınırlama. Hayatına yeni ve seninle aynı frekansta titreşen unsurların girmesi için eskiyle vedalaşman ve en önemlisi kendini seçmen gerekir. Unutma hayatına çektiğin her insan seninle alakalı.
Ne zaman sorunları dışta aramayı bırakır da kendi özüne dönmeyi seçersen tüm soruların cevaplarını orada bulacaksın. Ve inan bu alanda korkulacak hiçbir şey yok. İnsan beyni korktuğu şeyle yüzleşmeden orada korkulacak bir şey olmadığını anlayamaz. Gir o duyguya ve inan daha fazla güçlenerek, kendin olarak çıkacaksın o duygudan.
Bu hayatta kendin olmaktan, yanında kendin gibi olduğun ve yargılanmadığın insalardan daha İyi hissettiren başka hiçbir şey yok.
Sevgiyle
Nameste